1803 yılında Cizre’de dünyaya gelen Bedirxan Bey, 18 yaşında (1821) Botan Emirliği’nin başına geçti. Bedirxan Bey çok genç yaşta olmasına rağmen, çevredeki Kürt beylerine iktidarını kabul ettirdi. Osmanlıya asker ve vergi vermeyi reddetti ve bağımsız bir ordu kurup kendi emirliğinin içerisine yeni topraklar katarak genişlemeyi sürdürdü. Kısa bir süre içerisinde Bitlis, Hakkâri, Muş, Van ve Kars Kürt beyleriyle ittifak sağlayarak Osmanlı eğemenliğine karşı Peymana Pîroz’u (Kutsal Anlaşma) gerçekleştirdi.
Salguranlar ile Şahbankaran Kürt Emîrliği arasında çıkan savaşta gösterdiği üstün başarı sonrası kendisine Atabegê Çîya (dağların atabeyi) ünvanı verilen Ebû Tahîr, Atabeg Sungur’a yaptığı teklif üzerine Lorîstan’ın fethi için görevlendirildi. Çoğunluğu sulh yoluyla olmak üzere Kürdistan’ın Lor mıntıkasının tümünü kendisine bağladı ve Şehrê Kurd’a yerleşti. Kısa bir süre sonra Atabeg Sungur’a gönderdiği bir elçiyle Atabeg ünvanını kullanarak bağımsızlığını ilan ettiğini haber verdi.
16 Aralık 1946 - Qadi Muhammed ve bazı liderler İran'a karşı direnmemeye karar verdiler. Fakat Genelkurmay Başkanı sıfatıyla General Mustafa Barzanî direnme kararında ısrar etti.
Kürdistan Teali Cemiyeti 17 Aralık 1918′de İstanbul’da kuruldu. Cemiyetin başkanlığına Seyit Abdülkadir, genel sekreterliğine ise Hüseyin Şükrü Bey seçilmişlerdi.
Serhildanlar döneminin yoğunluklu olarak yaşandığı yıllar, Kürtler açısından birçok sorunu beraberinde getirirken Kürtlerin faili meçhul cinayet kavramıyla da tanışmasına sebep oldu.
934 yılında Elî Hesen ve kardeşleri Hûsên ile Ehmed tarafından Güneydoğu Kurdistan’da kurulan Bûwyehan Kürt Devleti’ne (Büveyhoğulları, Buyids, Bowyiyun, آل بویه) Selçuklu emîri Tuğrul Bey tarafından 1050′de son verildi.